Medard był biskupem żyjącym w VI wieku, który służył ludności północnej Francji w epoce merowińskiej. Urodzony w Salency, ostatecznie zastąpił Alomera jako biskup Vermand, zanim przeniósł siedzibę biskupią do lepiej ufortyfikowanego miasta Noyon. Zarządzał również diecezją Tournai, tworząc unię między obiema siedzibami, która trwała przez stulecia. Jako doradca króla Chlotařego był wysoko szanowany za swoją pobożność i wiedzę w okresie znaczących przemian politycznych po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego.
Życie i służba

Po święceniach w wieku 33 lat, Medard przyjął przewodnictwo nad Vermand mimo początkowych wahań. Przeniósł diecezję do Noyon, aby zapewnić lepszą ochronę swoim wiernym. Jego wpływ sięgał dworu króla Chlotařego, a później, na prośbę króla, sprawował nadzór nad diecezją Tournai. Jest wspominany za swoją rolę w wczesnej chrystianizacji regionu oraz wsparcie dla postaci takich jak Radegunda.
Kult i folklor

Święty jest szeroko czczony we Francji i Niemczech, a jego wspomnienie obchodzi się 8 czerwca. Jest słynnie kojarzony ze zjawiskami pogodowymi; tradycja sugeruje, że deszcz w dniu jego święta może zwiastować czterdzieści dni mokrej pogody. Ponieważ jest często przedstawiany jako śmiejący się z otwartymi ustami, historycznie wzywano go do uśmierzenia bólu zębów. Pełni funkcję patrona różnych grup, w tym piwowarów, chłopów i więźniów.
