Mazarine Pingeot (właśc. Mazarine Marie Pingeot, ur. 1974) – francuska pisarka, dziennikarka i wykładowczyni. Jest córką byłego prezydenta Francji François Mitterranda i jego towarzyszki życia Anne Pingeot. Jej istnienie przez wiele lat pozostawało z dala od opinii publicznej, a w 2016 roku prawnie przyjęła nazwisko ojca. Znana jest z powieści i esejów, z których kilka dotyczy rodzinnej tajemnicy, lęku i przemocy.
Młodość i wykształcenie

Jej istnienie długo ukrywano przed prasą, a jej imię ma nawiązywać do Biblioteki Mazarine, co odzwierciedlało miłość rodziców do książek. Uczyła się w elitarnym liceum Henri-IV oraz w École Normale Supérieure de Fontenay-Saint-Cloud. W 1997 roku zdała agrégation z filozofii i przez krótki czas pracowała nad rozprawą doktorską o Spinozie, której nie ukończyła. Pracowała także jako dziennikarka magazynu „Elle” oraz jako prezenterka telewizyjna na kanale Paris Première.
Twórczość literacka
Jej pierwsza powieść, „Premier Roman”, ukazała się w 1998 roku i została przetłumaczona na kilka języków, mimo mieszanego przyjęcia krytyki. Do późniejszych książek należą „Zeyn albo odzyskanie”, dziennik „Not a Word” o dzieciństwie jako tajemnicy oraz „Le Cimetière des poupées”. Jej powieść z 2019 roku „Se taire” opowiada o fotografie, którego gwałci wpływowy polityk – motyw ten komentatorzy łączyli z publicznymi oskarżeniami, jakie wysunęła jej siostrzenica Pascale Mitterrand.
