Mawilus był wczesnochrześcijańskim męczennikiem żyjącym w II i III wieku. Urodzony około 150 roku, mieszkał w Hadrumetum i został skazany na śmierć podczas prześladowań prowadzonych przez Karakallę. Zgodnie z rozkazem namiestnika Scapuli, został zabity poprzez wrzucenie na pożarcie dzikim zwierzętom w 212 roku. Jest wspominany jako postać wiary z okresu sprzed schizmy.
Męczeństwo
Podczas okresu prześladowań Karakalli, Mawilus poniósł gwałtowną śmierć w Hadrumetum. Lokalny namiestnik, Scapula, nakazał egzekucję, w wyniku której Mawilus został rzucony dzikim zwierzętom. Wydarzenie to zapoczątkowało jego męczeństwo w 212 roku.
Kult
Pamięć o tym świętym została zachowana w tradycjach chrześcijańskich. Jest on czczony corocznie 4 stycznia. Jego dziedzictwo pozostaje częścią wczesnochrześcijańskiej historii regionu, w którym poniósł śmierć.