Maurycy z Brive, znany również jako Maurycy Hiszpan, był wczesnochrześcijańskim misjonarzem, który służył jako pierwszy apostoł w regionie Brive-la-Gaillarde. Urodzony około 356 roku w szlacheckiej pogańskiej rodzinie w Hiszpanii, przeszedł na chrześcijaństwo i udał się do Rzymu, aby odwiedzić groby Piotra i Pawła. Po spotkaniu z Maurycym z Tours w Trewirze, ostatecznie osiadł w regionie Périgord. Jest pamiętany z gorliwych wysiłków na rzecz ewangelizacji lokalnej ludności, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci podczas konfrontacji z bałwochalcami.
Życie i męczeństwo


Po śmierci swojego mentora, Maurycy przeprowadził się na wieś w Périgord, aby zamieszkać z kapłanem imieniem Laurent. Pragnąc szerzyć wiarę, udał się do Briva-Curretia, aby głosić ewangelium. Podczas obrzędu religijnego poświęconego Saturnowi, Maurycy zakłócił rytuał, wywracając stół ofiarny i posągi bóstw. Akt ten sprowokował lokalnych mieszkańców, którzy ubili go kamieniami, a ostatecznie stracili przez ścięcie 9 sierpnia 407 roku.
Kult i dziedzictwo

Po jego śmierci Laurent prawdopodobnie pochował Maurycego w miejscu, gdzie później powstało sanktuarium. Lokalna tradycja sugeruje, że wspólnota otrzymała później ochronę przed epidemią dzięki jego wstawiennictwu. Znaleziska archeologiczne w krypcie kolegiaty św. Marcyna potwierdzają istnienie wczesnochrześcijańskiej relikwiarzowej kaplicy zbudowanej nad jego grobem pod koniec V wieku, co dokumentuje Grzegorz z Tours.
