Maurisilio z Mediolanu był arcybiskupem sprawującym rządy w diecezji mediolańskiej w latach 661–662. Żyjąc w czasach królestwa Longardów, pozostawił po sobie niewiele szczegółowych informacji biograficznych. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Choć jego kadencja jako arcybiskupa mogła trwać zaledwie cztery miesiące, pozostaje on postacią o znaczeniu historycznym i religijnym w mediolańskiej tradycji kościelnej.
Historia kościelna
Mimo że nie figuruje w Martyrologium Romanum, jego imię pojawiło się w trzynastowiecznym dziele Beroldo Nuovo. Jego wspomnienie pierwotnie obchodzono 31 marca, lecz datę tę usunął z kalendarza ambrozjańskiego w 1578 roku św. Karol Boromeusz, ponieważ przypadała ona w okresie Wielkiego Postu. Późniejsza próba przeniesienia uroczystości na 23 sierpnia została ostatecznie wycofana, co przywróciło upamiętnienie na jego pierwotną wiosenną datę.
Kult i relikwie
Szczątki świętego zostały przeniesione do bazyliki San Satiro przez arcybiskupa Ansperto w IX wieku. Od 1611 roku jego kości spoczywają pod ołtarzem tej bazyliki. W 1793 roku arcybiskup Filippo Visconti przyznał lokalnym kapłanom prawo do sprawowania w jego honor uroczystej liturgii, podtrzymując jego kult w Mediolanie.