Maurinus z Kolonii był niemieckim opatem żyjącym w dziewiątym wieku, upamiętnianym jako męczennik. Żyjąc w okresie znacznej niestabilności, przypuszcza się, że zginął w portyku kościoła klasztornego, prawdopodobnie w czasach najazdów wikingów. Jego życie i późniejsza śmierć doprowadziły do uznania go za świętego zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 10 czerwca.
Życie i śmierć
Jako opat w dziewiątym wieku, Maurinus kierował wspólnotą monastyczną w Niemczech. Jego śmierć jest odnotowana jako męczeństwo, co według niektórych relacji historycznych było związane z przemocą dokonywaną podczas najazdów wikingów. Zmarł przy wejściu do kościoła swojego klasztoru, co ostatecznie doprowadziło do jego kultu wśród wiernych.
Kult i relikwie
Szczątki świętego zostały odkryte w 966 roku podczas prac budowlanych. Relikwie te są obecnie przechowywane w ozdobnej relikwiarzu pochodzącym z XII wieku, znajdującym się w kościele św. Pantaleona. Choć szczątki zostały przeniesione do Schnurgasse w 1820 roku, jego pamięć jest zachowana dzięki relikwiarzowi oraz ustanowionemu dniu wspomnienia.