Maurice Rondeau był francuskim księdzem katolickim urodzonym w 1911 roku, który poświęcił swoje życie służbie duszpasterskiej, nawet w ekstremalnych warunkach wojennej niewoli. Po zostaniu zmobilizowanym jako rezerwista podczas II wojny światowej, został wzięty do niewoli w 1940 roku. Podczas pobytu w różnych obozach, w tym w Buchenwaldzie, kontynuował niesienie wsparcia duchowego współwięźniom. Zmarł w 1945 roku w Cham w Niemczech w wyniku wycieńczenia fizycznego spowodowanego uwięzieniem i chorobą. Jest uznawany za błogosławionego w Kościele rzymskokatolickim.
Życie i posługa


Po studiach w Meaux i Paryżu, Rondeau został święcony w 1936 roku. Służył jako nauczyciel w małym seminarium, gdzie zapamiętano go jako osobę radosną i oddaną swoim uczniom. Podczas wojny sprawował opiekę duchową nad jeńcami wojennymi, a później działał w konspiracji, wspierając francuską młodzież. Jego zaangażowanie doprowadziło do aresztowania przez Gestapo w 1944 roku, po czym został skierowany do obozów koncentracyjnych.
Kult i dziedzictwo


Rondeau został beatyfikowany w grudniu 2025 roku w katedrze Notre-Dame w Paryżu. Jest czczony w katedrze w Meaux, gdzie jest upamiętniany wraz z innymi męczennikami apostolstwa. Jego pamięć jest również zachowana dzięki szkole nazwanej jego imieniem oraz pomnikowi w Rebais. Jego życie jest postrzegane jako przykład całkowitego poświęcenia siebie poprzez nieustanną służbę innym podczas uwięzienia.
