Matthew Makil (1851–1914) był wybitnym katolickim prelatem, który pełnił rolę kluczowego przywódcy wspólnoty syryjskich katolików w Indiach. Od 1896 roku sprawował urząd wikariusza apostolskiego Changanacherry, a w 1911 roku został pierwszym rdzennie indyjskim wikariuszem apostolskim nowo ustanowionego wikariatu Kottayam. W trakcie swojej posługi dążył do zaspokojenia potrzeb duszpasterskich zarówno wspólnot Northist, jak i Southist, starając się zapewnić sprawiedliwe rządy dla zróżnicowanych grup w obrębie Kościoła syryjskich katolików.
Kariera kościelna
Po święceniu kapłańskim w 1874 roku, Makil służył jako nauczyciel syriackiego i pełnił różne funkcje wicariusza. Później działał jako wikariusz generalny Southistów, sprawując szereg przywilejów biskupich. Jego przywództwo doprowadziło do mianowania go wikariuszem apostolskim Changanacherry w 1896 roku. W 1911 roku skutecznie wystąpił do Stolicy Apostolskiej o utworzenie osobnego wikariatu dla katolików Knanaya, stając się następnie jego pierwszym rdzennym przywódcą.
Kult
Po jego śmierci w 1914 roku, służba Makila na rzecz Kościoła została uznana poprzez proces kanonizacyjny. W 2009 roku papież Benedykt XVI ogłosił go Sługą Bożym. W 2025 roku został ogłoszony błogosławionym przez papieża Leona XIV, co stanowiło znaczący krok na jego drodze do świętości w tradycji katolickiej.