Matrull de Barcelona była benedyktynką i opatką, która żyła w Barcelonie pod koniec X wieku. Związana z klasztorem Sant Pere de les Puelles, jest wspominana zarówno w zapisach historycznych, jak i w lokalnych legendach. Choć niektóre źródła sugerują, że mogła sprawować funkcję opatki w czasie zniszczenia klasztoru w 985 roku, tradycja przedstawia ją jako postać przepełnioną ogromnym cierpieniem i wytrwałością. Zmarła w 999 roku i choć nie została formalnie kanonizowana, była czczona jako święta w swojej wspólnocie zakonnej.
Życie i legenda
Legendy głoszą, że podczas najazdu na jej klasztor okaleczyła własną twarz, aby uniknąć gwałtu ze strony najeźdźców. Po zabraniu w niewolę na Majorkę, ostatecznie uciekła z powrotem do Barcelony, ukrywając się w worku z bawełną. Mimo przeżycia i odniesionych podczas ucieczki obrażeń, odmówiła powrotu do roli przełożonej, wybierając zamiast tego wspieranie wspólnoty jako świadek utraconych przez nią przywilejów prawnych.
Kult
Mnichka pochowano w kościele klasztornym, co było wyróżnieniem zazwyczaj zarezerwowanym dla postaci świętych. Historycznie była czczona jako święta, a niektóre zapisy wskazują, że jej wspomnienie obchodzono 5 września. Kult ten pozostał jednak ograniczony do Barcelony i zakonu benedyktynek, a ostatecznie zanikł z publicznej praktyści po represjach kościelnych w połowie XIX wieku.