Matrona z Chios była grecką prawosławną zakonnicą i opatką żyjącą w XV wieku na wyspie Chios. Urodziła się w wiosce Volissos w zamożnej chrześcijańskiej rodzinie; wybrała życie w celibacie i zakonnictwo zamiast małżeństwa. Po przeznaczeniu swojego spadku na założenie klasztoru w dzielnicy Palaiókastro, została wybrana na przełożoną wspólnoty. Pamięta się ją jako osobę o głębokiej duchowości, która czyniła wielkie jałmużny na rzecz ubogich i posiadała zdolność uzdrawiania chorych.
Życie i działalność
Po tym, jak rodzice pozwolili jej poświęcić się życiu religijnemu, Matrona założyła klasztor i rozbudowała jego zabudowę. Sprzedała swój prywatny majątek, aby sfinansować budowę łaźni publicznej dla podróżnych i ubogich. Po śmierci poprzedniej opatki, Matrona objęła przywództwo w konwentu. Swoje ostatnie dni spędziła na udzielaniu rad siostrom zakonnym, po czym zmarła przed 1455 rokiem.
Kult
Święta jest czczona za swoje cudowne moce uzdrawiania, które według wielu osób trwały również po jej śmierci. Jej pamięć jest upamiętniana przez Kościół prawosławny 20 października oraz 15 lipca, aby uczcić odnalezienie jej głowy. Klasztor w pobliżu Mesa Didyma, zbudowany na podstawie snu świętej, pozostaje miejscem kultu, w którym obchodzi się jej święto.