Matrona z Capui była rzymską szlachcianką portugalskiego pochodzenia, żyjącą między V a VI wiekiem. Jest znana przede wszystkim z odnalezienia zagubionego miejsca pochówku świętego Pryska, pierwszego biskupa Capui. Według tradycji udała się do kampańskiego miasta, aby szukać uzdrowienia z dolegliwości jelitowych, a ulgę odnalazła w miejscu grobu biskupa. Odkrycie to doprowadziło do wzniesienia bazyliki ku czci męczennika, a sama Matrona została później wyniesiona na ołtarze.
Życie i odkrycie
Po odnalezieniu starożytnego grobu świętego Pryska w pobliżu rzymskiego pomnika nagrobnego znanego jako Conocchia przy Via Appia, Matrona pozostała w Capui do końca swoich dni. Jej odkrycie skłoniło do budowy bazyliki poświęconej męczennemu biskupowi. Jest wspominana ze względu na związek z świętym miejscem, w którym rzekomo została uleczona z własnej choroby.
Kult i dziedzictwo
Święta jest wspomniana 25 stycznia. Historycznie wierni wzywali jej imienia w celu uzyskania ochrony przed cholerą i różnymi chorobami jelit. Jej mała kaplica grobowa, znajdująca się w kompleksie Santa Croce i San Prisco, zdobiona jest wczesnochrześcijańskimi mozaikami w odcieniach złota i błękitu, przedstawiającymi m.in. winorośle, winogrona i ptaki.
