Matrona z Barcelony była chrześcijańską świętą z III wieku, urodzoną w Barcino. Służąc jako niewolnica kobiety imieniem Pautila, żony dowódcy wojskowego lub gubernatora w Tesalonice, zachowała swoją chrześcijańską wiarę mimo nieustannych nacisków na przejście na judaizm. Jej życie zakończyło się męczeństwem, choć relacje dotyczące jej śmierci różnią się od siebie. Jedna tradycja głosi, że została stracona w Rzymie za pomaganie innym chrześcijanom, podczas gdy inna sugeruje, że zmarła w wyniku obrażeń odniesionych po odmowie towarzyszenia swojej pani w udaniu się do synagogi.
Życie i męczeństwo
Podczas pobytu w Tesalonice Matrona pozostała wierna swoim przekonaniom religijnym. Jej pani, Pautila, próbowała zmienić jej wyznanie, lecz młoda dziewczyna odmówiła porzucenia swoich wierzeń. W zależności od tradycji historycznej, jej śmierć nastąpiła albo w wyniku bezpośredniej egzekucji w Rzymie, albo w wyniku ciężkich obrażeń fizycznych po odmowie wejścia do miejsca żydowskiego kultu.
Kult i dziedzictwo
Jest czczona zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. W Katalonii jest patronką kilku miejsc, w tym kościoła Santa Madrona w Barcelonie oraz pustelni na Montjuïc. Kult jej postaci występuje również w wioskach Madrona i Móra d'Ebre. Jej wspomnienie obchodzone jest 27 marca, co jest również datą powiązaną z Matroną z Tesaloniki.