Matrona Nikonowa była rosyjską świętą i zakonnicą, urodzoną w wiosce Sebino około 1883 roku. Ślepa od urodzenia, miała posiadać niezwykłe dary duchowe, w tym proroctwa, uzdrawianie i wizje, które objawiały się w jej dzieciństwie. Mimo trudności następujących po rewolucji rosyjskiej, żyła w Moskwie, udzielając duchowego przewodnictwa wielu osobom. W tradycji prawosławnej jest uznawana za cudotwórczynię ze względu na liczne cuda przypisywane jej w ciągu całego życia.
Życie i posługa
Urodzona niewidoma, Matrona prowadziła życie wędrowne w Moskwie, gdzie udzielała rad tym, którzy szukali pomocy. Choć mierzyła się z niestabilnością ery rewolucyjnej, znajdowała schronienie dzięki różnym kontaktom. Była znana ze swoich zdolności proroczych, takich jak przewidywanie małżeństw czy szczegółowe opisywanie odległej architektury. Według przekazów przewidziała własną śmierć w 1952 roku, spędzając ostatnie dni na przyjmowaniu odwiedzających.
Kult
Kościół Prawosławny obchodzi jej wspomnienie 2 maja. Jej relikwie znajdują się w klasztorze Wniebowzięcia Matki Bożej w Moskwie, gdzie jej miejsce spoczynku służy jako ważne miejsce pielgrzymek. Jest ona również czczona w kalendarzach Cerkwi Prawosławnej w Rumunii, a w Republice Serbskiej, za błogosławieństwem serbskim, budowany jest klasztor poświęcony jej postaci.