Mateusz Carrieri był dominikańskim mnichem żyjącym w XV wieku, urodzonym jako Giovanni Francesco Carreri w Mantui. Znany ze swojej głębokiej pobożności i surowego trybu życia, stał się skutecznym kaznodzieją dzięki szerokim medytacjom i ćwiczeniom duchowym. Zapamiętano go z powodu znamiennego aktu poświęcenia siebie podczas podróży z Genui do Pizy, kiedy to oddał się w ręce tureckich piratów w zamian za wolność kilku więźniów, w tym kobiety i jej córki.
Życie i pobożność
Podczas pobytu w zakonie dominikańskim, Carreri służył jako duchowy mentor Stephana de Quinzanis. Przewidział, że zostanie ona jego duchową następczynią, co podkreślała podobna fizyczna boleść, której rzekomo doświadczała z powodu jego intensywnego skupienia na Męce Chrystusa. Jego życie dobiegło końca w Vigevano w 1470 roku, po prośbie skierowanej do przełożonego o pozwolenie na śmierć.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławioną postać. W 1482 roku papież Sykstus IV zezwolił na formalne liturgiczne celebrowanie jego kultu i dopuścił uroczystą relikwiarzową translację jego relikwii. Jest on corocznie upamiętniany 7 października.