Maternus z Kolonii był chrześcijańskim biskupem z IV wieku, który służył jako pierwszy udokumentowany lider siedziby w Kolonii. Jest on również uznawany za trzeciego biskupa Tryru oraz założyciela diecezji w Tongeren. Działając w czasach kontrowersji donatystycznej, uczestniczył w ważnych zgromadzeniach kościelnych, w tym w synodzie w Arles w 314 roku oraz w spotkaniu w Rzymie w 313 roku zwołanym przez cesarza Konstantyna. Jego działalność odegrała istotną rolę w szerzeniu wiary chrześcijańskiej na terenie Alzacji i zachodnich Niemiec.
Życie i działalność
Maternus piastował kilka ważnych stanowisk kościelnych, w tym pełnił funkcję biskupa Tryru. Przypisuje mu się ustanowienie diecezji w Kolonii i Tongeren. Jego obecność na rzymskim synodzie w 313 roku stanowi wczesny dowód działalności chrześcijańskiej na północ od Alp. Poza rolami administracyjnymi, jest wspominany jako pierwszy apostoł Alzacji, gdzie pracował nad szerzeniem religii wśród lokalnej ludności.
Legendy i kult
Lokalne tradycje sugerują, że Maternus był towarzyszem świętych Euchariusza i Waleriusza, których święty Piotr wysłał do Galii. Jedna z legend głosi, że po czterdziestu dniach od śmierci został cudownie wskrzeszony za pomocą laski świętego Piotra. Jest czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej, a jego wspomnienie obchodzi się 14 września.