Masakra w Tsuyama była masowym zabójstwem połączonym z samobójstwem, do którego doszło w nocy z 21 na 22 maja 1938 roku w wiejskiej wiosce Kamocho Yukishige, w pobliżu Kamo w prefekturze Okayama, w Cesarstwie Japonii. Mutsuo Toi, 21-letni mężczyzna, zabił 30 osób, w tym własną babkę, poważnie ranił trzy inne osoby, a następnie odebrał sobie życie. Jest to najkrwawsza strzelanina dokonana przez pojedynczego sprawcę w historii Japonii.
Tło wydarzeń i sprawca

Wioska była niewielka, a w tamtym czasie mieszkało w niej 111 osób w 23 gospodarstwach domowych. Toi wychowywała go babka, po tym jak rodzice zmarli na gruźlicę. Po wcześniejszym opuszczeniu szkoły i wycofaniu się z życia społecznego w 1937 roku zachorował na zapalenie opłucnej i z powodu gruźlicy uznano go za niezdolnego do służby wojskowej. Byli partnerzy odrzucili go, a mimo utraty prawa jazdy po oskarżeniu o otrucie zdobył broń palną i ostre narzędzia.
Przebieg zabójstw
Wieczorem 20 maja Toi przeciął linię energetyczną wioski, pogrążając ją w ciemności. Krótko po godzinie 1:30 w nocy 21 maja zabił babkę siekierą. Uzbrojony w katanę, sztylety, zmodyfikowaną strzelbę i amunicję, z latarkami przymocowanymi do głowy, przemierzał wioskę i wchodził do domów. Rzeź trwała około półtorej godziny, a o świcie strzelił sobie w głowę na pobliskiej górze.
Motyw i dziedzictwo
W listach pożegnalnych Toi opisał zemstę za odrzucenie społeczne i piętno, jakie odczuwał po ujawnieniu diagnozy gruźlicy. Wydarzenie zainspirowało japoński film z 1983 roku „Ushimitsu no mura” (Wieś zagłady), przedstawiający zmyśloną wersję masakry.
