factograf
PL
Zaloguj się

japoński uczony i pedagog, badacz yangmingizmu

Masahiro Yasuoka

Masahiro Yasuoka

Masahiro Yasuoka (1898–1983) był japońskim uczonym zajmującym się yangmingizmem, którego filozofia według doniesień wywarła znaczny wpływ na wielu japońskich polityków, w tym na premierów powojennej Japonii. Często określano go jako kulisowego kingmakera lub szarą eminencję. Wykładał klasyczne teksty chińskie, zakładał prywatne szkoły i prawicowe organizacje oraz doradzał wielu przywódcom. Jego pisma o Wang Yangmingu i japońskim duchu cieszyły się dużą popularnością, a po II wojnie światowej doradzał kolejnym rządom.

Młodość i wykształcenie

Urodzony w Osace w 1898 roku, w dzieciństwie poznawał klasyczne teksty chińskie od rodziców. Studiował na Uniwersytecie Cesarskim w Tokio, gdzie jego praca dyplomowa o Wang Yangmingu zwróciła uwagę intelektualistów i polityków. Po ukończeniu studiów w 1922 roku krótko pracował w Ministerstwie Edukacji, a następnie wykładał na Uniwersytecie Takushoku, jednocześnie pisząc o japońskim duchu i cesarzach, co przyciągnęło zainteresowanie szlachty i oficerów wojskowych.

Wpływ i działalność

W latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku Yasuoka zakładał prywatne szkoły oraz prawicową organizację Kokuikai, która przyciągnęła znane postacie, lecz istniała tylko dwa lata. Jego filozofia według doniesień wywarła wpływ na kilka osób związanych z incydentem 26 lutego, a także na różne postacie wojskowe i polityczne. W 1944 roku został doradcą Ministerstwa Wielkiej Azji Wschodniej.

Po wojnie

Po klęsce Japonii okupacyjne władze rozwiązały jego organizacje i poddały go czystce, lecz w 1949 roku założył Shiyukai, które istniało jeszcze w późniejszych latach. Pisał przemówienia programowe dla wielu premierów i doradzał kilku z nich. Mówi się także, że redagował fragmenty Cesarskiego Reskryptu o kapitulacji oraz że przypisuje mu się zaproponowanie nazwy Heisei dla nowej ery.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy