Maryna Mnich była chrześcijańską świętą z Bitynii żyjącą w V wieku w Cesarstwie Bizantyńskim. Aby podążać drogą monastycznej pobożności, przebrała się za mężczyznę imieniem Marinos i zamieszkała w klasztorze w dolinie Kadisza. Przez wiele lat praktykowała ascezę, w tym post i intensywną modlitwę, zachowując swoją tajemnicę. Jej życie charakteryzuje głębokie oddanie powołaniu religijnemu oraz gotowość do znoszenia trudności i fałszywych oskarżeń w celu zachowania wybranej drogi życia.
Życie i pobożność
Po decyzji o wstąpieniu do klasztoru, Maryna żyła jako mnich u boku swojego ojca, Eugeniusza. Po jego śmierci kontynuowała życie ascetyczne samotnie. Przeszła ciężką próbę, gdy została niesłusznie oskarżona o grzech przez córkę karczmarza, co było wynikiem oszustwa żołnierza. Aby chronić swoją reputację mężczyzny, przyjęła winę i została wydalona z klasztoru, ostatecznie żyjąc jako żebrak i wychowując dziecko związane z oskarżeniem.
Śmierć i odkrycie
Po jej śmierci w wieku czterdziestu lat, mnisi odkryli jej prawdziwą płeć podczas przygotowywania jej ciała. Objawienie to wywołało wielki żal wśród członków klasztoru oraz karczmarza. Po tym, jak pozwolono jej powrócić do wspólnoty, aby wykonywać prace, jej odejście stało się przyczyną licznych relacji o cudach. Jest wspominana ze względu na skrajną ascezę i siłę charakteru podczas lat odosobnienia i trudności.
Kult i dziedzictwo
Jest czczona w kilku tradycjach, w tym w Kościele anglikańskim, katolickim oraz w różnych Kościołach prawosławnych. Jej święto obchodzi się 17 lub 18 czerwca, w zależności od kalendarza. Jest również szanowana przez społeczność druzów. W czasach nowożytnych jej historia zyskała uwagę jako istotna postać w historii osób LGBTQ+ ze względu na jej tożsamość płciową i doświadczenia życiowe.