Mary Potter była angielską zakonnicą katolicką, która żyła w latach 1847–1913. Urodzona w Bermondsey, przez całe życie zmagała się z problemami z układem oddechowym i sercem wynikającymi z wad wrodzonych. Po podjęciu decyzji o powołaniu zakonnej zamiast małżeństwa, ostatecznie założyła w 1877 roku Małą Wspólnotę Maryi (Little Company of Mary). Kongregacja ta koncentrowała się na zapewnianiu opieki duchowej i fizycznej chorym oraz umierającym. Późniejsze lata spędziła w Rzymie, gdzie założyła szpital i szkołę pielęgniarską, zanim zmarła w tym mieście.
Życie i praca


Po początkowym okresie spędzonym u Sióstr Miłosierdzia, Potter dążyła do stworzenia wspólnoty, która łączyłaby modlitwę kontemplacyjną z aktywną służbą. W 1877 roku otworzyła swój pierwszy klasztor w Hyson Green. Mimo oporu ze strony lokalnego duchowieństwa wobec jej wizji, rozszerzyła swoją misję na cały świat, wysyłając siostry m.in. do Australii. W Rzymie założyła szpital Calvary Hospital i pomogła uruchomić pierwszą katolicką szkołę kształcenia pielęgniarek we Włoszech.
Kult i dziedzictwo


Kościół katolicki uznaje ją za cnotliwą (venerabilis), co zostało ogłoszone przez papieża Jana Pawła II w 1988 roku. Jej szczątki zostały zwrócone do Anglii i obecnie spoczywają w katedrze w Nottingham. Jest pamiętana dzięki swoim pismom duchowym, a w Nottingham została uhonorowana poprzez nadanie jej imienia linii tramwajowej oraz sali uniwersyteckiej.
