Martyriusz był czczonym mnichem należącym do kijowsko-peczerskiej Ławry w XIII lub XIV wieku. Znany jako pustelnik, prowadził życie ascetyczne w murach klasztoru, gdzie również zmarł. Choć szczegóły biograficzne pozostają nieliczne, jego istnienie zostało odnotowane w relacjach historycznych sięgających czasów Mogili, w tym na mapach z 1638 roku. W tradycji prawosławnej jest uznawany za świętego ze względu na swoje monastyczne oddanie.
Życie i śmierć

Żyjąc w XIII lub XIV wieku, Martyriusz praktykował surową ascezę jako pustelnik w klasztorze Peczerskim. Mało wiadomo o jego wczesnym życiu, lecz pozostał oddany obowiązkom monastycznym aż do śmierci. Jego szczątki spoczywają w Dolnych Jaskiniach, gdzie leży obok innych postaci monastycznych, takich jak Rufus i Pior Pustelnik.
Kult
Święty jest wspomniany 7 listopada (25 października według kalendarza juliańskiego). W tym dniu czczony jest wraz z diakonem Martyryuszem. Jego pamięć jest zachowana w akatystach poświęconych świętym peczerskim, co utrzymuje jego miejsce w duchowej tradycji Ławry.
