Martynian z Mediolanu był katolickim arcybiskupem z V wieku, który sprawował rządy w diecezji mediolańskiej od 423 roku do śmierci w 435 roku. Urodzony około 350 roku, według przekazów należał do rzymskiego rodu Hosii. Choć początkowo sprzeciwiał się nominacji ze względu na swoją osobistą pokorę, ostatecznie przyjął tę rolę i stał się znaczącą postacią religijną. Podczas swojego panowania ufundował w Mediolanie dwa kościoły, w tym jeden poświęcony świętemu Zachariaszowi i świętemu Stefanowi.
Życie i działalność

Podczas sprawowania urzędu Martynian był ceniony za swoją pobożność, czego dowodem jest jego korespondencja z Janem z Antiochii. Słynął z udostępnienia cesarzowi traktatu teologicznego Ambrożego dotyczącego wcielenia. Jego dziedzictwo architektoniczne obejmuje ufundowanie Bazyliki świętego Stefana, która stanowi świadectwo jego wpływu na kościół mediolański na początku V wieku.
Kult
Uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej, jest wspominany 29 grudnia lub 2 stycznia. Jego szczątki pierwotnie spoczywały w Bazylice świętego Stefana, lecz w 1988 roku zostały przeniesione do katedry w Mediolanie, gdzie spoczywają pod ołtarzem świętej Agaty.
