Marta z Egiptu była pustelnicą żyjącą na egipskiej pustyni. Uznana za świętą, jest pamiętana przede wszystkim ze względu na swoją głęboką drogę pokuty i późniejsze życie w surowym monastycyzmie. Jej duchowa przemiana skłoniła ją do poszukiwania samotności na pustyni, gdzie oddała się pobożności religijnej i praktykom ascetycznym.
Życie i ascetyzm
Żyjąc jako pustelniczka na egipskiej pustyni, Marta przyjęła życie skrajnej surowości. Jej przejście do monastycyzmu nastąpiło po okresie pokuty, co stanowiło wyraz jej oddania samotnemu życiu. Poszukiwała duchowego odnowienia poprzez izolację i rygorystyczną dyscyplinę na pustkowiu, ucieleśniając tradycję pustelników.
Kult
Jest czczona w tradycjach wschodnich, a konkretnie w Kościele koptyjskim. Jej pamięć jest upamiętniana w dwóch różnych datach w kalendarzu koptyjskim: 17 lutego oraz 10 czerwca. Jej dziedzictwo pozostaje istotną częścią tradycji hagiograficznej dotyczącej świętych pustelników.