Marta de San Bernardo była żyjącą w XVII wieku siostrą zakonną z Pampangi na Luzonie, która ma znaczenie historyczne jako pierwsza Filipinka, która wstąpiła do życia monastycznego w Kościele rzymskokatolickim. Urodzona w wpływowej i bogatej rodzinie, pragnęła wstąpić do zakonu klarysek kolettinek. Po odmowie przyjęcia do klasztoru w Indiach Wschodnich pod panowaniem hiszpańskim, udała się do Makau, gdzie w 1633 roku, podczas rejsu statkiem, została formalnie przyjęta do swojego zakonu.
Życie i powołanie
Pochodząc z wpływowej rodziny na Filipinach, Marta dążyła do życia w oddaniu religijnym. Ponieważ nie mogła wstąpić do klasztoru w hiszpańskich Indiach Wschodnich, udała się do Makau. Jej przejście do zakonu klarysek kolettinek było wyjątkowe, gdyż została przyjęta do wspólnoty podczas podróży morskiej. Pozostała oddana swojej misji w Makau aż do śmierci około 1639 lub 1640 roku.
Kult i status
W tradycji katolickiej jest uznawana za ważną postać historyczną ze względu na swoją rolę jako pierwszej filipińskiej zakonnicy. Jej obecny status w Kościele to służebnica Boża. Jest wspominana za swoje oddanie zakonowi mimo przeszkód, które napotkała podczas podróży do Makau.