Marta była prawosławną mniszką urodzoną w Argie w 1883 roku. Pochodząc z chłopskiej rodziny, w wieku 18 lat wstąpiła do klasztoru w Diejewie, idąc w ślady swojej siostry Pelagii, która również została później uznana za świętą. Po zamknięciu klasztoru przez władze radzieckie w 1927 roku, mieszkała w pobliżu wiejskiego kościoła w Razwilie. Po aresztowaniu przez NKWD w 1937 roku została skazana na osiem lat pracy w obozie w Karagandzie, gdzie ostatecznie zmarła w 1941 roku.
Życie i męczeństwo
Podczas uwięzienia w obozie pracy w Karagandzie, Marta wykonywała pracę fizyczną mimo pogarszającego się stanu zdrowia. Dokumentacja obozowa odnotowała jej dobre wyniki w pracy w tym trudnym czasie. Była więziona wraz ze swoją siostrą, a obie mierzyły się z okrucieństwem radzieckiego systemu karnego. Zmarła w szpitalu obozowym 26 kwietnia 1941 roku i została pochowana na cmentarzu dla więźniów w Spasskim.
Kult
Marta jest czczona w tradycji prawosławnej jako święta. W 2000 roku została kanonizowana w ramach Zgromadzenia Rosyjskich Nowożytnych Męczenników i Wyznawców. Jej wspomnienie obchodzone jest corocznie 26 kwietnia, w rocznicę jej śmierci.