Marolus był arcybiskupem Mediolanu, który sprawował swoją posługę w tym mieście od 408 roku aż do śmierci w 423 roku. Urodził się w pobliżu rzeki Tygrys w Mezopotamii, a przed rokiem 380 mieszkał w Syrii. Przyjaźnił się z papieżem Innocentym I i był znany ze swoich działań charytatywnych, szczególnie w niesieniu pomocy osobom dotkniętym inwazją Wizygotów. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej.
Życie i posługa

Podczas swojego urzędowania jako arcybiskup, Marolus wykonał w Mediolanie kilka istotnych zadań. Ufundował bazylikę Concilia Sanctorum i sprowadził do swojej siedziby liczne relikwie z Antiochii. Po inwazji Wizygotów pracował na rzecz wsparcia ofiar konfliktu. Zmarł 23 kwietnia 423 roku i został pochowany w bazylice San Nazarius et Celsus.
Kult
Jako święty Kościoła katolickiego, Marolus jest wspomniany corocznie 23 kwietnia. Jego dziedzictwo jest zachowane dzięki miejscom religijnym, które założył, oraz relikwiom, które sprowadził do Mediolanu, co pomogło ustanowić miasto jako istotne centrum duchowe w jego czasach.
