Markolin Amanni z Forlì był dominikaninem, który żył w północnych Włoszech w XIV wieku. Urodzony w Forlì, służył jako bratr w zakonie dominikanów w lokalnym klasztorze. Jest uznawany za świętego w Kościele katolickim i został oficjalnie ogłoszony błogosławionym w 1756 roku. Jego życie koncentrowało się w miejscu urodzenia, gdzie pozostawał aktywny w swoich obowiązkach religijnych aż do śmierci w 1397 roku.
Życie i służba

Jako członek Zakonu Kaznodziejów, Markolin poświęcił swoje życie wspólnocie religijnej w Forlì. Żył w XIV wieku, służąc w lokalnym klasztorze jako mnich i kapłan. Jego dożywotnie oddanie zakonowi i wspólnocie w północnych Włoszech definiowało jego powołanie religijne aż do śmierci w styczniu 1397 roku.
Kult

Kościół katolicki czci go jako świętego, a został beatyfikowany w 1756 roku. Choć jest celebrowany na całym świecie, w lokalnych tradycjach wspomina się go szczególnie 24 stycznia. Jego pamięć jest zachowana dzięki pobożności religijnej, szczególnie w regionie, w którym żył i służył.
