Markel z Apamei był wysoko wykształconym biskupem pochodzącym z Cypru, który później żył jako mnich w Syrii. Urodzony w bogatej i wpływowej rodzinie, początkowo żenił się i wychowywał dzieci, zanim po śmierci żony wstąpił do życia zakonnego. Znany ze swojej duchowej mądrości, łagodności i miłosierdzia, został ostatecznie wybrany na biskupa Apamei. Jego oddane starania o nawrócenie pogan na chrześcijaństwo doprowadziły do intensywnego konfliktu z lokalnymi kapłanami czczącymi bałwany, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci około 389 roku.
Życie i śmierć
Po podążaniu za stylem życia zakonnym charakteryzującym się modlitwą i postem, Markel został mianowany na stanowisko biskupie. Jego aktywny kaznodziejski opór przeciwko bałwochwalstwu rozgniewał lokalnych przywódców religijnych. Po spaleniu świątyni, kapłani ci niesłusznie oskarżyli go o to przestępstwo. Ta wrogość doprowadziła do jego męczeństwa, gdy został schwytany i wrzucony w ogień przez tych, których obraził.
Dziedzictwo i kult
W tradycji religijnej Markel jest uznawany za osobę, która odegrała rolę w uświęcaniu i wykorzystywaniu święconej wody. Jest czczony jako święty w Kościele prawosławnym, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 14 sierpnia.