Mario Adorf (1930–2026) był niemieckim aktorem uznawanym za jednego z wielkich, doświadczonych aktorów charakterystycznych europejskiego kina. Przez dziesięciolecia był czołową gwiazdą filmu i telewizji w Niemczech, dwukrotnie otrzymał Niemiecką Nagrodę Filmową za role aktorskie oraz honorową nagrodę za wybitny wkład w niemieckie kino. W latach 1954–2023 wystąpił w ponad 200 produkcjach filmowych i telewizyjnych, a także napisał kilka cieszących się dużym powodzeniem książek, w większości autobiograficznych.
Młodość

Adorf urodził się w Zurychu w Szwajcarii jako syn włoskiego chirurga i niemieckiej asystentki medycznej. Dorastał głównie w Mayen, gdzie wychowywała go matka, a później trafił do katolickiego sierocińca. Podczas II wojny światowej przez krótki czas należał do Hitlerjugend, a w 1945 roku został powołany do Volkssturmu. Studiował kryminologię na Uniwersytecie w Moguncji, ale porzucił studia, by poświęcić się aktorstwu w pełnym wymiarze. Kształcił się w Szkole Ottona Falckenberga w Monachium, a następnie związał się z monachijskim teatrem Kammerspiele.
Kariera i role

Przełom nastąpił w 1957 roku, gdy otrzymał główną rolę w filmie Roberta Siodmaka „Diabeł uderza nocą”. Najbardziej znany był z grania czarnych charakterów, które potrafiły być charyzmatyczne i budzić sympatię. Adorf współpracował z reżyserami, m.in. Volkerem Schlöndorffem, Rainerem Wernerem Fassbinderem, Billym Wilderem i Samem Peckinpahem, a także wystąpił w filmie „Blaszany bębenek”, który w 1979 roku zdobył Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny. Grał również w adaptacjach powieści Karla Maya, w spaghetti westernach oraz we włoskich filmach kryminalnych.
