factograf
PL
Zaloguj się

francuska prawniczka i polityczka, liderka Zgromadzenia Narodowego (RN) w latach 2011–2021

Marine Le Pen

  • 1 min czytania
  • W 91 językach
  • 18 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Marine Le Pen

Marine Le Pen – francuska prawniczka i polityczka, która w latach 2011–2021 kierowała skrajnie prawicowym Zgromadzeniem Narodowym (RN), dawniej Frontem Narodowym. Kandydowała w wyborach prezydenckich we Francji w 2012, 2017 i 2022 roku, zajmując drugie miejsce w 2017 i 2022 roku. Od 2017 roku zasiada w Zgromadzeniu Narodowym jako posłanka z 11. okręgu wyborczego w departamencie Pas-de-Calais, a od 2022 roku stoi na czele klubu parlamentarnego swojej partii. Jej starania o złagodzenie wizerunku ugrupowania oraz konsekwentne akcentowanie kwestii imigracji, nacjonalizmu i protekcjonizmu uczyniły ją jedną z najbardziej znaczących postaci francuskiej polityki.

Młodość i kariera

Marine Le Pen, 2025
Marine Le Pen, 2025
Marine Le Pen podczas tradycyjnego marszu ku czci Joanny d'Arc, 3 maja 2007
Marine Le Pen podczas tradycyjnego marszu ku czci Joanny d'Arc, 3 maja 2007
Zwolennicy Marine Le Pen w 2011 roku
Zwolennicy Marine Le Pen w 2011 roku
Marine Le Pen przemawia podczas Banquet des Mille w Paryżu, październik 2011
Marine Le Pen przemawia podczas Banquet des Mille w Paryżu, październik 2011
Marine Le Pen śpiewa „La Marsylianke” podczas Banquet des Mille w Paryżu
Marine Le Pen śpiewa „La Marsylianke” podczas Banquet des Mille w Paryżu
Marine Le Pen na Parlement des Invisibles w Hénin-Beaumont, 15 kwietnia 2012
Marine Le Pen na Parlement des Invisibles w Hénin-Beaumont, 15 kwietnia 2012
6 obrazów

Le Pen urodziła się w Neuilly-sur-Seine jako najmłodsza córka Jeana-Marie Le Pena, założyciela Frontu Narodowego. Studiowała prawo na Uniwersytecie Panthéon-Assas i przez kilka lat pracowała jako adwokatka w Paryżu, zanim w 1998 roku dołączyła do działu prawnego partii. Do Frontu Narodowego wstąpiła w 1986 roku, a karierę polityczną budowała, pełniąc funkcje regionalne i europejskie, a także stanowiska w kierownictwie partii.

Przywództwo i reformy

Pierwsza tura wyborów prezydenckich we Francji w 2012 roku
Pierwsza tura wyborów prezydenckich we Francji w 2012 roku
Wybory regionalne we Francji w 2015 roku
Wybory regionalne we Francji w 2015 roku
Marine Le Pen podczas kampanii prezydenckiej, 26 marca 2017
Marine Le Pen podczas kampanii prezydenckiej, 26 marca 2017
Marine Le Pen i Władimir Putin w Moskwie, 24 marca 2017
Marine Le Pen i Władimir Putin w Moskwie, 24 marca 2017
Le Pen z hiszpańskim politykiem Santiago Abascalem, 28 stycznia 2022
Le Pen z hiszpańskim politykiem Santiago Abascalem, 28 stycznia 2022
Le Pen podczas Marszu dla Republiki i przeciw antysemityzmowi w Paryżu, 2023
Le Pen podczas Marszu dla Republiki i przeciw antysemityzmowi w Paryżu, 2023
6 obrazów

W 2011 roku Le Pen przejęła kierownictwo partii po ojcu. Prowadziła proces, który nazywała „odddemonizacją” ugrupowania, wykluczając członków oskarżanych o rasizm lub antysemityzm, w tym w 2015 roku swojego ojca. Złagodzono też niektóre stanowiska partii, na przykład sprzeciw wobec związków osób tej samej płci i bezwarunkowej aborcji, podczas gdy zasadnicze postulaty dotyczące imigracji i nacjonalizmu gospodarczego zostały utrzymane.

Wpływ i sprawa sądowa

Marine Le Pen w maju 2005
Marine Le Pen w maju 2005
Marine Le Pen w 2008 roku
Marine Le Pen w 2008 roku
Marine Le Pen przemawia podczas 1. Wielkiego Zgromadzenia Patriotów w Budapeszcie
Marine Le Pen przemawia podczas 1. Wielkiego Zgromadzenia Patriotów w Budapeszcie
Marine Le Pen podczas wiecu prezydenckiego w Lille, 25 lutego 2007
Marine Le Pen podczas wiecu prezydenckiego w Lille, 25 lutego 2007
Marine Le Pen i Steeve Briois na konferencji prasowej w Hénin-Beaumont w Pas-de-Calais, rozpoczęcie kampanii przed wyborami samorządowymi w 2008 roku
Marine Le Pen i Steeve Briois na konferencji prasowej w Hénin-Beaumont w Pas-de-Calais, rozpoczęcie kampanii przed wyborami samorządowymi w 2008 roku
5 obrazów

Magazyn „Time” zaliczył ją do grona stu najbardziej wpływowych osób na świecie w 2011 i 2015 roku. W 2025 roku została skazana za defraudację w związku z nieprawidłowym wykorzystaniem funduszy Parlamentu Europejskiego. Wyrok ten został później w części zawieszony lub złagodzony w postępowaniu odwoławczym, co pozwoliło jej wystartować w wyborach prezydenckich w 2027 roku.

W 91 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy