Marina de Escobar była hiszpańską mistyczką, która żyła w Valladolid w epoce kontrreformacji. Urodzona w 1554 roku, większość życia spędziła w rodzinnym domu z powodu przewlekłych problemów zdrowotnych, które ograniczały jej aktywność fizyczną. Mimo niemożności wstąpienia do formalnego zakonu, prowadziła życie pełne intensywnej modlitwy i kontemplacji, kierowana przez doradców jezuitów. Zyskała szerokie uznanie dzięki swoim doświadczeniom duchowym i wizjom, a przed śmiercią w 1633 roku pracowała nad ustanowieniem nowej gałęzi zakonu brygidek.
Życie i duchowość

Przez całą dorosłość Marina prowadziła życie pełne pobożności, składając ślub czystości i gromadząc małą wspólnotę kobiet, aby pomagać ubogim. Doświadczała licznych wizji różnych świętych, w tym św. Brygidy Szwedzkiej oraz św. Ignacego Loyoli. Choć pragnęła wstąpić do istniejących zakonów, jej słaby stan zdrowia to uniemożliwił. Ostatecznie opracowała regułę dla zmodyfikowanej gałęzi brygidek, która została zrealizowana przez innych po jej śmierci.
Kult i dziedzictwo

Po jej śmierci relacje duchowe zostały zebrane i opublikowane przez jej spowiednika, Luisa de la Puente. Pisma te zostały poddane badaniu przez hiszpańską inkwizycję w celu zapewnienia ich ortodoksji. Po tych dochodzeniach została ogłoszona czcigodną. Jej duchowe dziedzictwo trwa dzięki opublikowanym relacjom z doświadczeń mistycznych, które na przestrzeni wieków zostały przetłumaczone na wiele języków.
