factograf
PL
Zaloguj się

niemiecka piłkarka i trenerka piłkarska

Marie-Louise Eta

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 3 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Marie-Louise Eta

Marie-Louise Eta (ur. 7 lipca 1991) – niemiecka trenerka piłkarska i piłkarka grająca na pozycji pomocniczki. Występowała w klubach, m.in. 1. FFC Turbine Potsdam i Werderze Brema, po czym zakończyła karierę na koniec sezonu 2017/2018. Następnie przeszła do pracy szkoleniowej i jest trenerką klubu Frauen-Bundesliga, Union Berlin. W 2026 roku pełniła funkcję tymczasowej szkoleniowczyni męskiej drużyny Union Berlin, grającej w Bundeslidze, stając się pierwszą kobietą prowadzącą męski zespół w pięciu najwyższych ligach piłkarskich w Europie.

Kariera zawodnicza

Eta w 2017 roku
Eta w 2017 roku

Karierę klubową Eta rozpoczęła w Hamburger SV w 2011 roku, jednak w 2012 roku przeszła do BV Cloppenburg, po tym jak klub wycofał się z Frauen-Bundesligi. Debiut w Bundeslidze w barwach Cloppenburga zaliczyła w 2013 roku, lecz drużyna spadła z ligi po jednym sezonie. W 2014 roku dołączyła do Werderu Brema, grającego w 2. Bundeslidze. Wcześniej, jako reprezentantka Niemiec do lat 19, wzięła udział w Mistrzostwach Europy UEFA U-19 w 2009 i 2010 roku.

Kariera trenerska

Eta w 2009 roku
Eta w 2009 roku

W 2023 roku Eta została asystentką trenera Marco Grote w Union Berlin, stając się pierwszą kobietą pełniącą tę funkcję w męskim klubie Bundesligi oraz w męskiej Lidze Mistrzów UEFA. W 2024 roku przez krótki czas prowadziła męski mecz Bundesligi, gdy szkoleniowiec Nenad Bjelica odbywał karę zawieszenia. W kwietniu 2026 roku, po zwolnieniu Steffena Baumgarta, została mianowana tymczasową szkoleniowczynią. Wygrała dwa z pięciu meczów, którymi kierowała, a jej nominacja spotkała się z seksistowskimi atakami w mediach społecznościowych, które klub publicznie potępił. Od sezonu 2026/2027 ma prowadzić kobiecą drużynę Union Berlin.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy