Marica Nartnik była słoweńską nauczycielką urodzoną w 1905 roku w Kozaršče, która stała się sługą Bożą. W trakcie swojej kariery pedagogicznej, obejmującej różne regiony, w tym Bośnię, ostatecznie osiadła w Rožni Dol. Znana z głębokiej wiary katolickiej i energicznego charakteru, służyła jako dyrektorka szkolna i organizowała działalność religijną dla młodych kobiet. Podczas II wojny światowej pozostała wierna swoim przekonaniom mimo nacisków ze strony włoskich okupantów oraz gróźb ze strony Frontu Wyzwolenia, ostatecznie stając się męczennicą za swoją tożsamość religijną i narodową.
Życie i praca

Po ukończeniu edukacji w Sarajewie, Nartnik pracowała jako nauczycielka w kilku miejscach, zanim przeprowadziła się do Rožni Dol. Była oddaną pedagog, która wspierała ubogich i starszych, a także niosła pomoc nauczycielom uciekającym przed prześladowaniami nazistowskimi. Jako członkini Katolickiej Akcji dla nauczycieli aktywnie promowała swoją wiarę, zakładając nawet specjalną grupę dla dziewcząt w swojej społeczności.
Męczeństwo
W 1942 roku, w szczytowym momencie napięć politycznych w regionie, Nartnik mierzyła się z intensywnymi zastraszaniem ze strony Frontu Wyzwolenia za swoją działalność religijną. Mimo gróźb przemocy, odmówiła wyrzeczenia się wiary lub zobowiązań wobec swojej społeczności. Po przesłuchaniu przez partyzantów została zabrana do Kleč, gdzie zmarła w czerwcu 1942 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje Maricę Nartnik za sługę Bożą. Jest wspominana jako męczennica, która zachowała integralność duchową podczas wojennych konfliktów w Słowenii. Jej życie służy jako przykład oddania zarówno zasadom religijnym, jak i tożsamości narodowej.
