Maria z Oignies była żyjącą w XII wieku beginką i chrześcijańską mistyczką, urodzoną w Nivelles, znajdującym się na terenie dzisiejszej Belgii. Unikając tradycyjnego, zamkniętego życia zakonnego, praktykowała formę pobożności charakteryzującą się intensywnym ascetyzmem, pracą fizyczną i głębokimi doświadczeniami mistycznymi. Wraz ze swoim mężem, Jeanem de Nivelle, który złożył ślub czystości, aby wspierać jej drogę duchową, poświęcała się służbie trędowatym. Jej życie i wyjątkowe dary duchowe zostały słynnie udokumentowane przez jej spowiednika, Jacques'a de Vitry'ego, którego pisma pomogły ugruntować legitymację ruchu beginek.
Życie i pobożność
Urodzona w zamożnej rodzinie, Maria odrzuciła luksus na rzecz ubóstwa i modlitwy. Po wyjściu za mąż za Jeana, małżonkowie prowadzili życie pełne służby, opiekując się chorymi. Praktykowała surową pokutę, w tym deprywację snu i noszenie ograniczających ubrań, aby naśladować cierpienie Chrystusa. Maria była znana ze stanu nieustającej modlitwy oraz zdolności odróżniania hostii poświęconych od niepoświęconych, co uważała za dar Boży.
Kult i dziedzictwo
Maria jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej, a jej wspomnienie obchodzi się 23 czerwca. Jej wpływ duchowy był znaczący, gdyż pełniła rolę przewodniczki dla wielu osób, w tym dla Jacques'a de Vitry'ego. Jej dziedzictwo zostało zachowane w hagiografiach szczegółowo opisujących jej wizje, proroctwa i doniesione cuda, takie jak uzdrawianie chorych czy ochrona towarzyszy przed burzą poprzez modlitwę.