Maria Tracyjska była chrześcijanką żyjącą w IX wieku, urodzoną w pobożnej rodzinie w Konstantynopolu. Za panowania Bazylego I mieszkała w Wizie wraz z mężem, druganosem imieniem Nikifor. Znana ze swojej pogodnej natury i szerokiej działalności charytatywnej, Maria poświęciła się niesieniu pomocy ubogim. Po stracie dwojga dzieci, ona i jej mąż przeprowadzili się do Tracji, gdzie kontynuowała swoje działania filantropijne, mimo stawianych jej fałszywych oskarżeń dotyczących sposobu wydatkowania majątku rodzinnego.
Życie i śmierć
Po niesłusznym oskarżeniu o marnotrawienie zasobów, Maria doświadczyła fizycznej kary ze strony męża, który błędnie zrozumiał jej charytatywne zamiary. W następstwie tego konfliktu zapadła na bolesną chorobę i zmarła. Jej życie charakteryzowało się przejściem z imperialnej stolicy do życia w służbie w regionie Tracji, gdzie skupiała się na wspieraniu potrzebujących.
Kult i cuda
Po otwarciu jej grobu stwierdzono, że jej ciało jest nienaruszone i wydziela słodki zapach. Doniesiono, że wielu chorych doświadczyło uzdrowień dzięki jej obecności. Jej relikwie były przechowywane w świątyni w Wizie, gdzie jest wspominana jako cudotwórczyni. Kościół prawosławny czci ją 16 lutego.
