Maria Teresa Fasce była włoską augustianką i opatką, która żyła w latach 1881–1947. Urodzona jako Maria Giovanna Fasce w Torriglia, wstąpiła do Zakonu św. Augustyna w 1906 roku, a ostatecznie sprawowała funkcję przełożonej swojego klasztoru w Genui. Głęboko inspirowała się życiem świętej Rity z Cascia, co ukształtowało jej misję religijną. Podczas sprawowania władzy dążyła do krzewienia charyzmatu augustiańskiego i poświęciła życie służbie innym poprzez liczne inicjatywy charytatywne i duchowe.
Życie zakonne

Po początkowym odrzuceniu przez lokalny klasztor, Fasce wstąpiła do augustianek w 1906 roku. Wznosiła się po stopniach zakonnych, służąc jako mistrzyni nowicjatu i wikaria, zanim w 1920 roku została mianowana opatką. Podczas sprawowania urzędu założyła sierociniec dla dziewcząt i wydawała biuletyn promujący kult świętej Rity. Mimo poważnych problemów zdrowotnych, w tym cukrzycy i nowotworu, pozostała oddana obowiązkom klasztornym oraz duchowemu rozwojowi swojej wspólnoty.
Kult

Proces jej uznania rozpoczął się w diecezji Spoleto-Norcia w 1968 roku. Po potwierdzeniu owoców jej życia, papież Jan Paweł II ogłosił ją czcią godną w 1995 roku. Po przypisaniu jej wstawiennictwa do jednego z cudów, została beatyfikowana w 1997 roku. Jej relikwie znajdują się w pobliżu relikwii świętej Rity w Cascia, gdzie wspominana jest za swoje przywództwo i wysiłki na rzecz budowy sanktuarium dla pielgrzymów.
