Maria Maddalena Martinengo była włoską zakonnicą zakonu kapucynek ubogich z XVIII wieku. Urodzona jako Margherita Martinengo w Breccii, wychowywała się w szlacheckim domu i otrzymała wszechstronne wykształcenie zarówno w zakresie nauk świeckich, jak i religijnych. Po podjęciu decyzji o powołaniu religijnym, mimo sprzeciwu rodziny, wstąpiła do klasztoru Santa Maria della Neve. Ostatecznie sprawowała urząd opatki, poświęcając życie oddaniu duchowemu i pokornej służbie we wspólnocie.
Życie i służba

Po odkryciu powołania religijnego podczas podróży w góry w pobliżu jeziora Iseo, w wieku osiemnastu lat wstąpiła do kapucynek ubogich. Podczas pobytu w klasztorze pełniła funkcję przełożonej nowicjuszek, a później została wybrana na opatkę. Była znana ze swojego duchowego rozeznania oraz wykonywania pokornych zadań. Zmarła na gruźlicę w 1737 roku w Breccii.
Kult
Proces jej beatyfikacji rozpoczął się w 1762 roku. Po uznaniu bohaterskiej cnoty, w 1778 roku została ogłoszona Venerabilis. 9 czerwca 1900 roku papież Leon XIII ogłosił ją błogowaną po tym, jak przypisano jej wstawiennictwo w cudach polegających na uzdrowieniu dwóch osób. Jej wspomnienie obchodzi się 27 lipca.
