Maria Magdalena Bentivoglio (1834–1905) była włoską zakonnicą zakonu klarysek, która odegrała kluczową rolę w ustanowieniu życia kontemplacyjnego w Stanach Zjednoczonych. Urodzona w Rzymie jako Anna Maria Bentivoglio w arystokratycznej rodzinie, w 1865 roku wstąpiła do klasztoru św. Lorenza w Panisperna. W 1875 roku została mianowana przez papieża Piusa IX opatką, aby poprowadzić misję do Ameryki, gdzie ostatecznie założyła trzy odrębne klasztory. Obecnie jest uznawana w Kościele katolickim za wyniosłą.
Życie i misja

Po wstąpieniu do życia zakonnego w Rzymie, Bentivoglio otrzymała zadanie przeniesienia tradycji klarysek do Ameryki. Po początkowych trudnościach i odrzuceniach przez kilku amerykańskich biskupów, wspólnota w końcu znalazła dom w Nowym Orleanie w 1877 roku. Wkrótce jednak została przeniesiona do Cleveland, gdzie połączyła siły z niemieckimi zakonnicami wygnanymi ze swojej ojczyzny. Podczas tych wszystkich zmian pozostawała oddana surowej regule kontemplacyjnej swojego zakonu.
Kult
Kościół katolicki uznał jej świętość, nadając jej tytuł wyniosłej. Wskazanie to nastąpiło po rozpoczęciu procesu beatyfikacji, co czyni ją postacią o znacznym znaczeniu duchowym w ramach jej tradycji religijnej.
