Maria Magdalena była żyjącą w pierwszym wieku uczennicą Jezusa z miasta Magdala. Uznawana za postać historyczną, w ewangeliach kanonicznych opisywana jest jako kobieta uzdrowiona przez Jezusa, która następnie wspierała Jego posługę własnymi środkami. Była obecna podczas ukrzyżowania i pogrzebu Jezusa, a w tradycji zapisano ją jako świadkinię Jego zmartwychwstania. Ze względu na jej znaczącą rolę wśród żeńskich uczniów, często postrzegana jest jako istotna postać wczesnej historii chrześcijaństwa.
Życie i posługa


Prawdopodobnie pochodząca z rybackiej wioski Magdala, Maria była kluczową zwolenniczką działalności Jezusa. Ewangelie sugerują, że została uzdrowiona z siedmiu demonów, co mogło przyczynić się do jej głębokiego oddania. Jako jedna z kobiet, które zapewniały wsparcie finansowe posługi, zajmowała wyróżniające się miejsce wśród żeńskich wyznawców, często pojawiając się jako pierwsza na biblijnych listach uczniów.
Kult i tradycja


W tradycji wschodniego prawosławia czczona jest jako cnotliwa Myroforitka i nazywana Równą Apostołom. Podczas gdy tradycje zachodnie utożsamiały ją niegdyś z pokutującą grzesznicą, Kościół katolicki podkreśla jej status jako pierwszej świadkini zmartwychwstania. Różne relikwie przypisywane jej są przechowywane w takich miejscach jak Francja czy góra Athos, gdzie są czczone podczas corocznych procesji.
