Maria Elisa Andreoli była włoską zakonnicą urodzoną w 1861 roku w Agugliano. Kierowana pragnieniem służenia Bogu poprzez edukację młodzieży, założyła zgromadzenie Sióstr Służebnic Marii Odrodzonej, wspólnotę poświęconą duchowości Matki Bolesnej. Jej działalność rozszerzyła się od lokalnych przedszkoli i szkolnictwa zawodowego we Włoszech po misje w Brazylii. Uznana za posiadającą cnoty heroiczne, jest obecnie czczona w Kościele katolickim jako wyniosła.
Życie i działalność

Po dzieciństwie naznaczonym brakiem stabilności rodzinnej, Andreoli poświęciła się życiu zakonnemu w wieku siedemnastu lat. Po okresie poszukiwań duchowych pomogła założyć wspólnotę w Vidor, zanim w 1902 roku przeniosła się do Adria. Tam rozszerzyła zasięg zgromadzenia, opiekując się sierotami, zapewniając szkolnictwo zawodowe i wspierając samotne matki. W 1921 roku rozszerzyła misję zakonu na region Amazonii w Brazylii. Jej fundacja otrzymała oficjalne uznanie papieskie w 1931 roku.
Kult
Po jej śmierci w 1935 roku, jej sława świętości doprowadziła do formalnego dochodzenia w sprawie jej życia. Po zatwierdzeniu procesu diecezjalnego, papież Benedykt XVI ogłosił ją wyniosłą w 2010 roku. Jej szczątki spoczywają w domu zakonnym w Adria, gdzie nadal jest czczona przez wielu wiernych odwiedzających to miejsce.
