Maria Dominika Mantovani była włoską zakonnicą urodzoną w 1862 roku, która wraz z Giuseppe Nascimbeni współzałożyła zgromadzenie Małych Sióstr Świętej Rodziny. Po przyjęciu powołania zakonnego przez czterdzieści lat pełniła funkcję pierwszej przełożonej swojego zgromadzenia. Większość życia spędziła w regionie Werony, a konkretnie w Brenzone sul Garda, gdzie zmarła w 1934 roku. Doceniona za oddanie ubogim i zaangażowanie w kult Świętej Rodziny, została później kanonizowana przez Kościół katolicki.
Życie i działalność

Po otrzymaniu religijnego wychowania od rodziców, Mantovani zaczęła pomagać swojemu proboszczowi, nauczając katechizmu i odwiedzając chorych. W 1892 roku założyła wraz z Nascimbeni swój zakon, przyjmując imię zakonne Maria Niepokalana. Przez cztery dekady kierowała wspólnotą aż do śmierci spowodowanej powikłaniami po grypie. Zgromadzenie, któremu pomogła stworzyć, rozszerzyło z czasem swoją działalność na kraje takie jak Brazylia i Albania.
Kult
Proces jej kanonizacji rozpoczął się w 1987 roku, co doprowadziło do ogłoszenia jej przez papieża Jana Pawła II Venerabilną. Została beatyfikowana w 2003 roku, podczas której papież chwalił ją za troskę o potrzeby ubogich. Po uznaniu cudu została oficjalnie kanonizowana na świętą w maju 2022 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 2 lutego.
