Maria Costanza Panas była włoską zakonnicą zakonu kapucynek ubogich klarysek, żyjącą w latach 1896–1963. Urodzona jako Agnese Pacifica Panas, po edukacji w północnych Włoszech początkowo pracowała jako nauczycielka. Mimo sprzeciwu rodziny, w 1917 roku wstąpiła do klasztoru w Fabriano. Z czasem piastowała funkcje kierownicze w swoim zakonie, służąc zarówno jako mistrzyni nowicjatu, jak i dwukrotnie jako opatka. Przez całe życie zachowywała głębokie skupienie duchowe, poświęcając swoje pisma wyłącznie Chrystusowi.
Życie i służba
Po emigracji rodziców do Stanów Zjednoczonych, Panas była wychowywana przez swojego wuja, kapelana. Później ukończyła studia i w 1913 roku pracowała jako nauczycielka, zanim wstąpiła do życia zakonnego. W swoim klasztorze sprawowała ważne funkcje, w tym pełniła urząd opatki w latach 1936–1952 oraz ponownie od 1955 roku. Nawet w późniejszych latach życia, mierząc się z poważnymi problemami zdrowotnymi, takimi jak artretyzm i dolegliwości serca, pozostawała aktywna w Federacji Kapucynek Ubogich Klarysek.
Kult
Proces uznania jej świętości rozpoczął się w 1983 roku. Po zbadaniu jej heroicznych cnót, papież Franciszek ogłosił ją wyniosłą w 2016 roku. Po potwierdzeniu cudu została beatyfikowana w Fabriano 9 października 2022 roku. Jest upamiętniana w Kościele katolickim, a jej wspomnienie obchodzi się 28 maja.