Consolata Betrone była włoską zakonnicą i mistyczką, urodzoną w Saluzzo w 1903 roku. Po wstąpieniu do zakonu kapucynek w 1930 roku przyjęła imię Maria Consolata. W trakcie swojego życia służyła swojej wspólnocie w różnych rolach, pracując m.in. jako pielęgniarka i kucharka. Jest przede wszystkim rozpoznawana dzięki swojemu głębokiemu życiu duchowemu, które obejmowało zgłaszane doświadczenia mistyczne oraz silny nacisk na pobożność wobec Różańca Świętego.
Życie i służba
Córka właścicieli piekarni, wstąpiła do zakonu w 1930 roku. Jej życie naznaczone było zjawiskami duchowymi, takimi jak zgłaszane objawienia Najświętszego Serca w 1916 roku. Po zdiagnozowaniu gruźlicy płuc w 1945 roku jej stan zdrowia uległ pogorszeniu. Zmarła w lipcu 1946 roku w Testonie i została pochowana w klasztorze w Moncalieri.
Kult
Jej droga do formalnego uznania rozpoczęła się wraz z wszczęciem procesu beatyfikacyjnego w 1995 roku. W 2019 roku papież Franciszek ogłosił ją cnotliwą. Jej duchowe dziedzictwo pozostaje związane z intensywną pobożnością wobec Różańca oraz doświadczeniami mistycznymi, które są nadal czczone w tradycji katolickiej.