Maria Antonia Fabjan była słoweńską zakonnicą należącą do zgromadzenia Córek Bożego Miłosierdzia, żyjącą w latach 1907–1941. Urodzona w Malo Lipje, początkowo pracowała jako rolniczka, zanim wstąpiła do zgromadzenia zakonnego, w którym przyjęła imię Maria Antonia. Podczas II wojny światowej została zamordowana w Goražde wraz z kilkoma swoimi siostrami. Kościół katolicki uznaje ją za jedną z męczennic drinińskich.
Życie i śmierć

Po śmierci matki, gdy miała jedenaście lat, była wychowywana przez krewnych. Dołączyła do zgromadzenia zakonnego i rozpoczęła służbę w klasztorze w Sarajewie, gdzie zajmowała się pracą rolniczą. Jej życie zakończyło się w 1941 roku podczas II wojny światowej, kiedy została zamordowana w Goražde wraz ze swoimi towarzyszkami: Kresenciją Bojanc, Juliją Ivanišević i Bernadettą Banja.
Kult
Kościół katolicki czci ją jako błogowaną. Została beatyfikowana przez papieża Benedykta XVI 24 września 2011 roku w grupie męczenników z regionu Driny. Jej wspomnienie obchodzone jest corocznie 15 grudnia.
