Maria Anna Mozart, zwana Nannerl, była wybitną muzyczką z Salzburga. Jako dziecko, pod kierunkiem ojca Leopolda, stała się znakomitą klawiszowczynią i w towarzystwie rodziców oraz młodszego brata Wolfganga Amadeusza Mozarta była podziwiana jako cudowne dziecko podczas koncertowych tournée po większej części Europy. W wieku siedemnastu lat jej kariera koncertowa dobiegła końca, choć nadal uczyła gry na fortepianie i od czasu do czasu występowała w domu. Później przyczyniła się do biograficznych badań nad życiem zmarłego brata.
Dzieciństwo i wczesna sława





Ojciec zaczął uczyć ją gry na klawesynie, gdy miała siedem lat, i szybko robiła postępy. Leopold zorganizował podróże do Monachium i Wiednia oraz trzyletnią wielką podróż po północno-zachodniej Europie, obejmującą długie pobyty w Londynie i Paryżu. Ówczesne doniesienia prasowe chwaliły jej precyzyjne i błyskotliwe wykonanie. Podczas tych podróży jej życie dwukrotnie zagrożone było przez choroby: raz w Hadze i raz podczas epidemii ospy w Wiedniu. Jej kariera artystyczna była ograniczona oczekiwaniami stawianymi kobietom, dlatego ojciec skierował ją ku nauczaniu gry na fortepianie.
Późniejsze życie





W 1784 roku wyszła za mąż, przeprowadziła się do wsi oddalonej o sześć godzin jazdy powozem od Salzburga i wychowywała tam swoje dzieci oraz dzieci męża. Po owdowieniu w 1801 roku wróciła do Salzburga i wznowiła nauczanie oraz występy. Wiadomo, że komponowała muzykę, lecz żadne jej rękopisy nie zachowały się. Większość wiedzy o niej pochodzi z listów pisanych do rodziny, doniesień prasowych oraz z jej dziennika, który zachował się częściowo.
