Mari Bejlerian była ormiańską feministką, pisarką i pedagogiem, urodzoną w Stambule w 1877 roku. Po studiach w college'u Esayan i studiu Bera stała się wybitną postacią publiczną i współautorką takich czasopism jak Arevelk i Hunchak. Po udziale w demonstracjach Bab Ali w 1895 roku wyjechała do Egiptu, aby uniknąć aresztowania. Tam nauczała w ormiańskiej szkole i założyła kobiecy czasopismo Artemis. Ostatecznie powróciła do Imperium Osmańskiego, gdzie kontynuowała pracę pedagogiczną aż do śmierci podczas ludobójstwa Ormian w 1915 roku.
Życie i twórczość

Podczas pobytu w Aleksandrii Bejlerian wydawała czasopismo Artemis w latach 1902–1903. Publikacja ta przyjmowała teksty od różnych ormiańskich kobiet z całej diaspory. Wykorzystywała swoją twórczość do walki o prawa kobiet i edukację, argumentując, że zatrudnienie i nauka kobiet są kluczowe dla rozwoju ormiańskiej tożsamości narodowej. Po rewolucji młodotureckiej wróciła do Konstantynopola i pracowała jako nauczycielka w Smyrnie i Tokacie.
Kult
Mari Bejlerian jest uznawana za świętą. Jej życie i śmierć są upamiętniane w kontekście jej aktywizmu oraz statusu ofiary ludobójstwa Ormian.
