Marek z Montegallo był włoskim lekarzem i franciszkaninem żyjącym w XV wieku, urodzonym w Montegallo. Po praktykowaniu medycyny w Ascoli Piceno wstąpił do zakonu po unieważnieniu małżeństwa, w którym zawarł związek pod naciskiem rodziców. Stał się wybitnym kaznodzieją i oddanym sługą ubogich, ostatecznie zakładając instytucje charytatywne, aby zapewniać pomoc finansową potrzebującym. Zmarł w Vicenzy w 1496 roku po zachorowaniu podczas postu wielkopostnego.
Życie i działalność
Jako człowiek wysoko wykształcony, Marek uzyskał doktoraty zarówno z medycyny, jak i z prawa. Najbardziej pamiętany jest ze swojej roli w założeniu Monti di Pietà – sieci charytatywnych lombardów stworzonych w celu pomocy ubogim. Założył również instytucję kredytową w Vicenzy. Jako kaznodzieja podróżował po włoskich miastach, wydając dzieła we Florencji i Sienie. Uznaje się, że jego wezwania do pokuty pomogły zakończyć epidemię podczas zarazy w Camerino.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Po okresie lokalnej czci, papież Grzegorz XVI zatwierdził jego kult w 1839 roku. Choć zmarł 19 marca, jego wspomnienie obchodzi się 20 marca, aby uniknąć kolizji ze świętem św. Józefa. Jego relikwie znajdują się w kościele San Giuliano w Vicenzy.