Mardariusz Zatwornik był prawosławnym mnichem żyjącym w XIII wieku w Ławrze kijowsko-peczerskiej. Znany ze swojego skrajnego ascetyzmu, prowadził życie zdefiniowane przez surowy post i nieustanną modlitwę. Praktykował głębokie ubóstwo, nie posiadając w swojej celi nic poza ubraniem, które miał na sobie. Ze względu na swój bezinteresowny tryb życia, historyczne teksty liturgiczne oraz inskrypcje przy jego relikwiach określają go zarówno jako bezinteresownego, jak i bezdomnego (żyjącego w celi bez mienia). Pod koniec życia wycofał się do wąskiej jaskini, aby całkowicie oddać się Bogu.
Życie i ascetyzm

Podczas pobytu w klasztorze Mardariusz skupiał się na pielęgnowaniu takich cnót jak posłuszeństwo i bezinteresowność. Jego przywiązanie do ubóstwa było tak absolutne, że nie posiadał żadnych osobistych przedmiotów. W ostatnich latach życia szukał samotności w ciasnej jaskini, w której pozostał aż do śmierci. Jego relikwie znajdują się obecnie w Dalekich Jaskiniach, naprzeciwko relikwiów Amona Zatwornika.
Kult
Święty jest czczony w tradycji prawosławnej 26 grudnia (13 grudnia według starego stylu). W sztuce religijnej, a konkretnie w Katedrze Świętych Kijowsko-Peczerskich, jest zazwyczaj przedstawiany w odzieniu monastycznym. Zwykle ukazywany jest w prawej grupie mnichów spoczywających w Dalekich Jaskiniach, po prawej stronie Rufa Zatwornika.
