Marcjan z Frigento był biskupem żyjącym w V wieku, urodzonym w Cesarstwie Bizantyńskim w chrześcijańskiej rodzinie. Po odziedziczeniu majątku rodziców rozdał cały swój majątek ubogim, co było gestem cnoty, który przyciągnął do niego wielu wyznawców. Aby poszukać bardziej samotnego życia, przeniósł się do Włoch i żył jako pustelnik w pobliżu Frigento. Jego sława sprawcy cudów i uzdrowień doprowadziła ostatecznie do jego mianowania biskupem po boskim znaku otrzymanym podczas spotkania z papieżem Leonem Wielkim.
Życie i posługa
Po przejściu od życia w dostatku do życia ascetycznego, Marcjan stał się postacią znaną dzięki swojej postrzeganej świętości. Podczas podróży z Laurencym, biskupem Canossy, spotkał papieża Leona Wielkiego w kościele zwanym Rotonda. Podczas tego spotkania papież rozpoznał boską wolę, aby Marcjan został ordynowany na biskupa. Podczas swojego episkopatu kontynuował dokonywanie różnych cudów aż do śmierci w 496 roku.
Kult i dziedzictwo
Święty jest uznawany za patrona Frigento i Taurasi. Jego pamięć jest zachowana w relacjach hagiograficznych, w tym w dziełach opublikowanych w XVII i XVIII wieku, opartych na zaginionych starożytnych rękopisach. Jego wspomnienie obchodzi się 14 czerwca, a jego grób jest łączony z licznymi cudami. Niektóre zapisy historyczne wspominają również o przeniesieniu jego relikwii do Benevento w IX wieku.