Marcin Strzoda był wybitnym jezuickim pedagogiem i historykiem z XVII wieku, urodzonym w Gliwicach. Jako niezwykle wpływowa postać w czeskiej prowincji Towarzystwa Jezusowego, piastował kilka znaczących funkcji kierowniczych, w tym pełnił funkcję rektora zarówno w kolegium jezuickim w Brnie, jak i w Clementinum w Pradze. Dwukrotnie sprawował również urząd przełożonego prowincji czeskiej. Poza obowiązkami administracyjnymi był oddanym nauczycielem retoryki i teologii, poetą oraz pisarzem, który przyczyniał się do rozwoju intelektualnego i społecznego regionów, w których służył.
Życie i służba
Podczas wojny trzydziestoletniej Strzoda wykazał się wielką odwagą, oferując się mianowicie jako zakładnik, aby zapewnić uwolnienie uwięzionych jezuitów w Pradze. W Brnie pracował nad odbudową infrastruktury oraz udzielał pomocy ubogim i chorym. Zapamiętano go ze względu na męstwo podczas szwedzkiego oblężenia Brna w 1645 roku, kiedy to pomagał w przygotowaniu obrony miasta. Swoje ostatnie lata spędził w Pradze jako duchowy przywódca, zanim powrócił do Brna, gdzie zmarł w 1649 roku.
Kult i dziedzictwo
Z powodu swoich bohaterskich czynów podczas wojny, mieszkańcy Brna darzyli go wielkim szacunkiem. Obecnie jest uznawany w tradycji katolickiej za czczonego mnicha. Jego pamięć jest upamiętniana poprzez liczne miejsca, w tym ul nazwane jego imieniem w Gliwicach i Brnie, tablicę pamiątkową w Brnie oraz duży dzwon kościelny poświęcony jemu w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.