Marcelin z Galii był północnoafrykańskim duchownym żyjącym w IV wieku, który służył jako pierwszy biskup Embrun. Urodzony w prowincji Africa Proconsularis, udał się do Rzymu wraz z towarzyszami, biskupami Wincentym i Domninem, aby wziąć udział w synodzie z 313 roku dotyczącym ruchu donatystów. Po otrzymaniu misji od papieża Milcjusza, podróżował przez włoską stronę Alp, aby głosić ewangelię. Po głoszeniu słowa Bożego w kierunku Vercelli, ostatecznie osiadł w Embrun, aby ustanowić tamtejsze biskupstwo.
Życie i posługa
Po otrzymaniu instrukcji od papieża, Marcelin przemieszczał się przez regiony alpejskie, aby ewangelizować lokalną ludność. Podróżował od wybrzeża w stronę Vercelli, gdzie ostatecznie rozdzielił się ze swoimi towarzyszami. Podczas gdy jego współpracownik Wincenty został biskupem Die, Marcelin pozostał w Embrun, gdzie w 354 roku został mianowany jego pierwszym biskupem.
Kult
Uznany za świętego, jest czczony w tradycji katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 20 kwietnia. Jest pamiętany za swoją działalność misyjną oraz za ustanowienie fundamentów kościelnych w regionie Embrun.